Book 6 • Chapter 102
Sarga 102
48 verses
Verse 1
शक्त्याविनिहतंदृष्टवारावणेनबलीयसा लक्ष्मणंसमरेशूरंरूधिरौघपरिप्लुतम् स दत्त्वातुमुलंयुद्धंरावणस्यदुरात्मनः विसृजन्नेवबाणौघान् सुषेणमिदमब्रवीत्
Verse 2
शक्त्याविनिहतंदृष्टवारावणेनबलीयसा लक्ष्मणंसमरेशूरंरूधिरौघपरिप्लुतम् स दत्त्वातुमुलंयुद्धंरावणस्यदुरात्मनः विसृजन्नेवबाणौघान् सुषेणमिदमब्रवीत्
Verse 3
एषरावणवीर्येणलक्ष्मणःपतितोभुविः सर्पवच्चेष्टतेवीरोभूमौशोकमुदिरीयन्
Verse 4
शोणितार्द्रमिमंवीरंप्राणैःप्रियतरंमम पश्यतोममकाशक्तिर्योद्धुंपर्याकुलात्मनः
Verse 5
अ यं स समरश्लाघीभ्रातामेशुभलक्षणः यदिपञ्चत्वमापन्नःप्राणैर्मेकिंसुखेनवा
Verse 6
लज्जतीवहिवीर्यंभ्रश्यतीवकराद्धनुः सायकाव्यवसीदन्तिदृष्टिर्भाष्पवशंगता
Verse 7
अवसीदन्तिगात्राणिस्वप्नयानेनृणामिव चिन्तामेवर्ततेतीव्रामुमूर्षापि च जायते
Verse 8
भ्रातरंनिहतंदृष्टवारावणेनदुरात्मना विष्टनन्तंतुदुःखार्तंमर्मण्यभिहतंभृशम्
Verse 9
राघवोभ्रातरंदृष्टवाप्रियंप्राणंबहिश्चरम् दुःखेनमहताविष्टोध्यानशोकपरायणः
Verse 10
परंविषादमापन्नोविललापाकुलेन्द्रियः भ्रातरंनिहतंदृष्टवालक्ष्मणंरणपांसुषु
Verse 11
विजयोऽपिहिमेशूर न प्रियायोपकल्पते अचक्षुर्विषयश्चन्द्रःकांप्रीतिंजनयिष्यति
Verse 12
किंमेयुद्धेनकिंप्राणैर्युद्धकार्यं न विद्यते यत्रायंनिहतश्शेतेरणमूर्धनिलक्ष्मणः
Verse 13
यथैवमांवनंयान्तमनुयातिमहाद्युतिः अहमप्युपयास्यामितथैवैनंयमक्षयम्
Verse 14
इष्टबन्धुजनोनित्यंमां स नित्यमनुव्रतः इमामवस्थांगमितोराक्षसैःकूटयोधिभिः
Verse 15
देशेदेशेकलत्राणिदेशेदेशे च बान्दवाः तंतुदेशं न पश्यामियत्रभ्रातासहोदरः
Verse 16
इत्येवंविलपन्तंतंशोकविह्वलितेद्रनियम् विवेष्टमानंकरुणमच्छवसन्तंपुनःपुनः राममाश्वासयनवीरसुषेनोवाक्यमब्रवीत
Verse 17
किनुराज्येनदुर्धर्षलक्ष्मणेनविनामम कथंवक्ष्याम्यहंत्वम्बांसुमित्रांपुत्रवत्सलाम्
Verse 18
न मृथोयंमहाबाहो लक्ष्मणोलक्षमिवर्धन: न चास्यविक्रतंवक्त्रानापिशस्वासं न निष्प्रभं
Verse 19
सुप्रभंसुप्रसन्नं च मुखमस्यनिरीक्ष्यताम् पद्मपत्रतलौहस्तौसुप्रसन्ने च लोचने
Verse 20
ऐ वं न विद्यतेरूपंगतासूनांविशम्पते माविषादंमृकृथावीरसप्राणोऽयमरिन्दम
Verse 21
आ ख्यासतितुप्रसुप्तस्यस्रस्तगात्रस्यभूतले सोच्छवासंहृदयंवीरकम्पमानंमुहुर्मुहुः
Verse 22
एवमुक्त्वामहाप्राज्ञःसुषेणोराघवंवचः समीपस्थमुवाचेदंहनूमन्तंमहाकपिम्
Verse 23
सौम्य शीघ्रमितोगत्वाशैलमौषधिपर्वतम् पूर्वंतुकथितोयोऽसौवीर जाम्बवताशुभ: दक्षिणेशिखरेजातामोषधिमानय सवर्णकरणींनाम्नासावर्ण्यकरणींतथा सञ्जीवकरणींवीरसन्धानीं च महौषधीम् सञ्जीवनार्धंवीरस्यलक्ष्मणस्यमहात्मनः
Verse 24
सौम्य शीघ्रमितोगत्वाशैलमौषधिपर्वतम् पूर्वंतुकथितोयोऽसौवीर जाम्बवताशुभ: दक्षिणेशिखरेजातामोषधिमानय सवर्णकरणींनाम्नासावर्ण्यकरणींतथा सञ्जीवकरणींवीरसन्धानीं च महौषधीम् सञ्जीवनार्धंवीरस्यलक्ष्मणस्यमहात्मनः
Verse 25
सौम्य शीघ्रमितोगत्वाशैलमौषधिपर्वतम् पूर्वंतुकथितोयोऽसौवीर जाम्बवताशुभ: दक्षिणेशिखरेजातामोषधिमानय सवर्णकरणींनाम्नासावर्ण्यकरणींतथा सञ्जीवकरणींवीरसन्धानीं च महौषधीम् सञ्जीवनार्धंवीरस्यलक्ष्मणस्यमहात्मनः
Verse 26
इत्येवमुक्तोहनुमान्गत्वाचौषथिपर्वतम् चिन्तामभ्यगमछ्रचीमानजानं स्ता महौषधीः
Verse 27
तस्यबुद्धि: समुत्पन्नामारुतेरमितौजसः इदमेवगमिष्यामिगृहीत्वाशिखरंगिरेः
Verse 28
अस्मिंस्तुशिखरेजातामोषधिंतांसुखावहाम् प्रतर्केणावगच्छामिसुषेणोह्यवमब्रवीत्
Verse 29
अगृह्ययदिगच्छामिविशल्यकरणीमहम् कालात्ययेनदोषःस्याद्वैक्लब्यं च महद्भवेत्
Verse 30
इतिसञ्चिन्त्यहनूमान्गत्वाक्षिप्रंमहाबलः आसाद्यपर्वतश्रेष्ठंप्रक्रम्यगिरेश्शिरः फुल्लनानातरुगणंसमुत्पाट्यमहाबलः गृहीत्वाहरिशार्दूलोहस्ताभ्यांसमतोलयत्
Verse 31
इतिसञ्चिन्त्यहनूमान्गत्वाक्षिप्रंमहाबलः आसाद्यपर्वतश्रेष्ठंप्रक्रम्यगिरेश्शिरः फुल्लनानातरुगणंसमुत्पाट्यमहाबलः गृहीत्वाहरिशार्दूलोहस्ताभ्यांसमतोलयत्
Verse 32
सनीलमिवजीमूतंतोयपूर्णंनभस्तलात् उत्पपातगृहीत्वातुहनूमान् शिखरंगिरेः
Verse 33
समागम्यमहावेगःसंन्यस्यशिखरंगिरेः विश्रम्यकिञ्चिद्धनुमान्सुषेणमिदमब्रवीत्
Verse 34
ओषधीर्नावगच्छामिताअहंहरिपुङ्गव तदिदंशिखरंकृत्स्नंगिरेस्तस्याहृतंमया
Verse 35
एवंकथयमानंतुप्रशस्यपवनात्मजम् सुषेणोवानरश्रेष्ठोजग्राहोत्पाट्यचौषधीः
Verse 36
विस्मितास्तुबभूवुस्तेसर्वेवानरपुङ्गवाः दृष्टवाहनूमतःकर्मसुरैरपिसुदुष्करम्
Verse 37
ततःसङ्क्षोदयित्वातामोषधिंवानरोत्तमः लक्ष्मणस्यददौनस्तस्सुषेणस्सुमहाद्युतिः
Verse 38
विशल्यस्ससमाघ्रायलक्ष्मणःपरवीरहा विशल्योविरुजश्शीघ्रमुदतिष्ठन्महीतलात्
Verse 39
तमुत्थितंतुहरयोभूतलात्प्रेक्ष्यलक्ष्मणम् साधुसावधितिसुप्रीतालक्ष्मणंप्रत्यपूजयन्
Verse 40
एह्येहीत्यब्रवीद्रामोलक्ष्मणंपरवीरहा सस्वजेस्नेहगाढं च बाष्पपर्याकुलेक्षणः
Verse 41
ब्रवीच्छपरिष्वज्यसौमित्रिंराघवस्तदा दिष्ट्यात्वांवीरपश्यामिमरणात्पुनरागतम्
Verse 42
न हिमेजीवितेनार्थस्सीतयाविजयनेवा कोहिमेवदतेनार्धस्त्वयिपञ्चत्वमागते
Verse 43
इत्येवंवदतस्तस्यराघवस्यमहात्मनः भिन्नश्शिथिलयावाचालक्ष्मणोवाक्यमब्रवीत्
Verse 44
तांप्रतिज्ञांप्रतिज्ञायपुरासत्यपराक्रम लघुःकश्चिदिवासत्त्वोनैवंवक्तुमिहार्हसि
Verse 45
न हिप्रतिज्ञांकुर्वन्तिवितथांसत्यवादिनः लक्षणंहिमहत्त्वस्यप्रतिज्ञापरिपालनम्
Verse 46
नैराश्यमुपगन्तुं च नालंतेमत्कृतेऽनघ वधेनरावणस्याद्यप्रतिज्ञामनुपालय
Verse 47
नजीवन्यास्यतेशत्रुस्तवबाणपथंगतः नर्दतस्तीक्षणदंष्ट्रस्यसिंहस्येवमहागजः
Verse 48
अहंतुवधमिच्छामिशीघ्रमस्यदुरात्मनः यावदस्तं न यात्येषकृतकर्मादिवाकरः
0:000:00
Speed: