Book 2 • Chapter 28
Sarga 28
26 verses
Verse 1
स एवं ब्रुवतीं सीतां धर्मज्ञो धर्मवत्सलः न नेतुं कुरुते बुद्धिं वने दुःखानि चिन्तयन्
Verse 2
सान्त्वयित्वा पुनस्तां तु बाष्पदूषितलोचनाम् निवर्तनार्थे धर्मात्मा वाक्यमेतदुवाच ह
Verse 3
सीते महाकुलीनाऽसि धर्मे च निरता सदा इहाऽचर स्वधर्मं त्वं मे यथा मनसस्सुखम्
Verse 4
सीते यथा त्वां वक्ष्यामि तथा कार्यं त्वयाऽबले वने हि बहवो दोषा वदतस्तान्निबोध मे
Verse 5
सीते विमुच्यतामेषा वनवासकृता मतिः बहुदोषं हि कान्तारं वनमित्यभिधीयते
Verse 6
हितबुद्ध्या खलु वचो मयैतदभिधीयते सदा सुखं न जानामि दुःखमेव सदा वनम्
Verse 7
गिरिनिर्झरसम्भूता गिरिकन्दर वासिनाम् सिंहानां निनदा दुःखा श्श्रोतुं दुःखमतो वनम्
Verse 8
क्रीडमानाश्च विस्रब्धा मत्ता श्शून्ये महामृगाः दृष्ट्वा समभिवर्तन्ते सीते दुःखमतो वनम्
Verse 9
सग्राहा स्सरितश्चैव पङ्कवत्यस्सु दुस्तराः मत्तैरपि गजैर्नित्यमतो दुःखतरं वनम्
Verse 10
लताकण्टकसङ्कीर्णाः कृकवाकूपनादिताः निरपाश्च सुदुर्गाश्च मार्गा दुःखमतो वनम्
Verse 11
सुप्यते पर्णशय्यासु स्वयं भग्नासु भूतले रात्रिषु श्रमखिन्नेन तस्माद्दुःखतरं वनम्
Verse 12
अहोरात्रं च सन्तोषः कर्तव्यो नियतात्मना फलैर्वृक्षावपतितै स्सीते दुःखमतो वनम्
Verse 13
उपवासश्च कर्तव्यो यथा प्राणेन मैथिलि जटाभारश्च कर्तव्यो वल्कलाम्बरधारिणा
Verse 14
देवतानां पित्रूणां कर्तव्यं विधिपूर्वकम् प्राप्तानामतिथीनां च नित्यशः प्रतिपूजनम्
Verse 15
कार्यस्त्रिरभिषेकश्च काले काले च नित्यशः चरता नियमेनैव तस्माद्धुःखतरं वनम्
Verse 16
उपहारश्च कर्तव्यः कुसुमै स्स्वयमाहृतैः आर्षेण विधिना वेद्यां बाले दुःखमतो वनम्
Verse 17
यथालब्धेन कर्तव्यः सन्तोषस्तेन मैथिलि यताहारैर्वनचरै र्नित्यं दुःखमतो वनम्
Verse 18
अतीव वातास्तिमिरं बुभुक्षा चात्र नित्यशः भयानि च महान्त्यत्र ततो दुःखतरं वनम्
Verse 19
सरीसृपाश्च बहवो बहुरूपाश्च भामिनि चरन्ति पृथिवीं दर्पात्ततो दुःखतरं वनम्
Verse 20
नदी निलयना स्सर्पा नदीकुटिलगामिनः तिषठ्न्त्यावृत्य पन्थानं ततो दुःखतरं वनम्
Verse 21
पतङ्गा वृश्चिकाः कीटा दंशाश्च मशकै स्सह बाधन्ते नित्यमबले सर्वं दुःखमतो वनम्
Verse 22
द्रुमाः कण्टकिनश्चैव कुशा: काशाश्च भामिनि वने व्याकुलशाखाग्रास्तेन दुःखतरं वनम्
Verse 23
कायक्लेशाश्च बहवो भयानि विविधानि च अरण्यवासे वसतो दुःखमेव ततो वनम्
Verse 24
क्रोधलोभौ विमोक्तव्यौ कर्तव्या तपसे मतिः न भेतव्यं च भेतव्ये नित्यं दुःखमतो वनम्
Verse 25
तदलं ते वनं गत्वा क्षमं न हि वनं तव विमृशन्निह पश्यामि बहुदोषतरं वनम्
Verse 26
वनन्तु नेतुं न कृता मतिस्तदा बभूव रामेण यदा महात्मना न तस्य सीता वचनं चकार त त्ततोऽब्रवीद्राममिदं सुदुःखिता
0:000:00
Speed: